ققنوس

باید با او حرف می زدم. باید می دانست که من کاری نکرده ام. نمی خواستم نفرینش تا آخر عمر پشت زندگی ام باشد. آن هم نفرین بابت چیزی که وجود نداشت و توهمی بیش نبود. می دانی انارک، دخترها اگر به خودشان رحم می کردند شاید جهان جای بهتری می شد. هر چه زخم خورد...

امروزخستگی مان شکسته شد. آغوش در آغوش،رؤیای سبز بود که خدا می ریختچشم هایت بوی گرسنگی می دادو انگشتان ظریف و نازکتزنده تر،سهم بیداری من در خلوت کتاب های نجیبواژه ها،خونگرم و بی ریابین لب هایمان،جناغ عشق می شکست! آه!عزیزمن!دوباره می خواهمت!برای چینش اشک هایممژه ها،کارگر نمی افتد! قدرت یک حس لازم استکوک یک صدابوی یک تو!و شرحی از کبودی حنجره ام! #محمد_حسن_چگنی_زاده ...

سال آخر..ترم آخردانشگاه وآدمهایش ودرودیواروکلاس وتخته هایش شروع شده است ومن نمیدانمدقیقاچه حسی ست که به جانم افتاده.این روزهاآدم گریزشده ام.احساس میکنم بایدازتمام افرادی که چهارسال باآنهادرس خواندم ومهمترینسالهای زندگانیم راباآنهاودرکنارآنهاگذرانده ام ،دوری کنم.به بعضی هایشان حسی شبیهتنفردارم .به ...

اصراربرای نوشتن،مسخره وکاملا بی فایده است.آنقدر آرام شده ام که انگار هیچ حرفی ندارم.کمی میترسم.میترسم از طوفان بعدی که در راه است.پشت هرآرامشی طوفانی ست.هرچه آرامش بیشتر طوفان سخت تر...وبازهم این چرخه ادامه دارد.احساس عجیب رهاشدگی میکنم.حس میکنم برخی ازتعلقاتم را رهاکرده ام وبارم سبک ترشده است.خیلی سبک تر.فقط یک چیز مانده.فقط یک فکر مانده.آن هم اگر پاسخش را بیابم تمام میشود.آری.خیلی زودتمام میشود.آرامم دلبندم...آرامم دخترم...زیبای خفته ام...آرامش موهبت بزرگیست....